Tijdreizen…

Er schijnt nogal wat onwetendheid rond te vliegen aangaande tijd en reizen in de tijd. Ik snap de relativiteitstheorie niet maar ik kom hopelijk in de buurt. P.S. iemand die zegt dat hij e=mc2 snapt, snapt het niet!

Onze voorstelling van tijd is in de loop der jaren veranderd. Tot het begin van de 20ste eeuw geloofde men in een absolute tijd. Dat wil zeggen dat aan elke gebeurtenis een unieke waarden kon worden gehecht die ‘tijd’ werd genoemd en dat de tijdsinterval tussen twee gebeurtenissen door elke goede klok eensluidend zou worden gemeten. Maar de ontdekking dat de lichtsnelheid voor elke waarnemer hetzelfde leek te zijn, ongeacht in welke richting hij zich bewoog, leidde tot de relativiteitstheorie – en zorgde er tevens voor dat men niet meer vasthield aan de opvatting dat er een absolute unieke tijd bestond. De tijd van een gebeurtenis kon niet op een unieke manier worden benoemd. In plaats daarvan had iedere waarnemer zijn eigen tijdsmaatstaf die werd geregistreerd door een klok die hij bij zich droeg, en de klokken van verschillende waarnemers hoefden niet per se met elkaar overeen te stemmen. Tijd werd op die manier een persoonlijk begrip dat samenhangt met degene die de meting verricht. Toch werd de tijd nog altijd behandeld alsof het een recht spoorlijn zou zijn waarop je alleen in één bepaalde richting kon reizen. Maar als die spoorlijn nu eens een lus zou beschrijven of zijsporen zou hebben, zodat een trein almaar vooruit kon blijven rijden en toch terug zou keren bij een station waar hij al langs was gereden? Of anders gezegd, zou het mogelijk zijn dat iemand naar de toekomst of het verleden zou kunnen reizen?

Inmiddels weten we dat het mogelijk is om naar de toekomst te reizen. Dat wil zeggen, de relativiteitstheorie toont aan dat er een tijdmachine gebouwd kan worden die een sprong voorwaarts in de tijd mogelijk maakt. Iemand stapt in die tijdmachine, wacht een ogenblik, en als hij er uitstapt komt hij tot de ontdekking dat er op aarde meer tijd is verstreken dan voor hem persoonlijk het geval is. We beschikken op dit moment nog niet over de techniek om dit te verwezenlijken, maar dat is een kwestie van machinebouwkunst: we weten dat het kan.

Nu komen we uit op de paradox van de tweelingen. Hierbij zou de tijdmachine als een raket kunnen opstijgen terwijl iemand erin zit en met een tempo dat dat van de lichtsnelheid benadert een poos kunnen doorvliegen (afhankelijk van hoe ver die persoon in de tijd wil reizen), om vervolgens weer terug te keren. Het zal bij dit model niet verbazen dat de tijdmachine tevens een ruimteschip is, want volgens de relativiteitstheorie zijn tijd en ruimte nauw met elkaar verweven.
Het kan ook gemakkelijker al is het verschil alleen met nanoseconden te meten. We stellen ons twee tweelingen voor. Eén van beiden besluit op de top van een berg te gaan wonen, de ander blijft op zeeniveau. De eerste van de twee zal sneller ouder worden dan de ander. Als ze weer bij elkaar kwamen zou een van de twee ouder zijn dan de ander. In dit geval zou het verschil in leeftijd dus zeer gering zijn, maar het zou groter worden wanneer een van beiden een lange tocht met een ruimtevaartuig zou ondernemen. Het is echter alleen een paradox als je nog altijd uitgaat van een voorstelling van absolute tijd. In de relativiteitstheorie bestaat er geen unieke absolute tijd, maar in plaats daarvan heeft elke individu zijn eigen persoonlijke tijdsmaat die afhankelijk is van de plaats waar hij zich bevindt en de manier waarop hij zicht voortbeweegt. Dit komt allemaal omdat tijd verschillend verloopt voor waarnemers in verschillende zwaartekrachtsvelden. Volgens de algemene relativiteitstheorie meet de waarnemer op de vloer een kortere tijdsinterval omdat de tijd dichter bij het aardoppervlak trager verloopt, als gevolg van de daar heersende grotere zwaartekracht. Dit effect is groter naarmate het veld sterker is.

Een uitermate saaie blog maar ik hoop voor een paar mensen dit gestuntel wat duidelijker te hebben gemaakt.

Misverstanden..deel II

Op verjaardagen, tijdens het winkelen en in het openbaar vervoer overhoor je regelmatig een gesprek. Meestal gebeurt dit onbewust en neem je slechts een paar seconden van een gesprek op. Dit is maar goed ook want het overgrote deel van onze gesprekken gaan voornamelijk over koetjes en kalfjes en hebben weinig inhoud.  Zo nu en dan hoor je echter dingen die je het liefst ter plekke recht zet. Dit zegt wellicht meer over mij dan over de personen die het gesprek voeren maar laat ik deze site gebruiken om het alsnog recht te zetten.

Misverstand I: Bij een blindedarm operatie wordt de blindedarm verwijderd.
Tijdens een blindedarmoperatie wordt alleen het zogenaamde wormvormig aanhangsel (de appendix) verwijderd en niet het als blindedarm bekendstaande einde van de dikke darm zelf.

Misverstand II: De Sahara is een grote zandwoestijn.
De Sahara is een grote steenwoestijn. Slechts een vijfde van het oppervlak is met zand bedekt.

Misverstand III: Teken laten zich uit de boom vallen en men moet ze uit de huid draaien.
In de zomer gaan er weer legio mensen het bos en de duinen in. Dit betekent dat je een gebeten kunt worden door een teek. Er schijnen nogal veel hardnekkige misverstanden betreffende teken te bestaan. Veel mensen denken dat teken zich uit een boom laten vallen. In tegenstelling tot wat veel mensen denken, level deze insecten vlak bij de grond, in het onderhout, op grassprieten en in struiken. Het is daarom niet gevaarlijk om onder bomen te lopen, maar wel door velden. Het tweede misverstand gaat over de verwijdering van het insect. De angel van de teek heeft namelijk geen schroefdraad, maar weerhaken; wie daarom na een wandeling een teek op zijn huid vindt, moet deze zo spoedig mogelijk, het liefst met een pincet, zonder te draaien verwijderen.Van tevoren moet je het diertje ook niet met olie of alcohol bedruppelen, zoals vaak wordt aangeraden. Hierdoor raken de parasieten in een stresstoestand. Ze legen hun darmen in de wond en zo belanden de ziekteverwekkers pas goed in ons bloed.

Misverstand IV: Wasberen wassen hun eten om het schoon te maken.
Wasbeter wassen helemaal niets – in de vrije natuur komt het onderdompelen van voorwerpen en voedsel in water, waaraan de wasbeer zijn naam dankt, in het geheel niet voor. Alleen in gevangenschap ‘wast’ de wasbeer, doordat hij zijn opgekropte instinct om op waterdieren te jagen ontlaadt in het ‘wassen’ van voorwerpen die op een mogelijke prooi lijken.

About games..part I

Deze site kenmerkt zich voornamelijk door onderwerpen die zwaar op de maag liggen. Filosofie, theologie en politiek zijn geen vreemde begrippen. Dit zijn echter onderwerpen waar ik vaak lang over na denk alvorens mijn ongezouten mening op het internet te gooien. Er liggen nog voldoende serieuze onderwerpen op de plank maar ik heb besloten af en toe berichten met een minder zwaar karakter de plaatsen. Het lezen van saaie boeken is namelijk niet mijn enige hobby. Zo kijk ik veel films, rook ik graag pijp, luister ik graag naar muziek en speel ik regelmatig videogames. In deze post wil ik het over het laatste hebben. 

Videogames zijn voor mij meer dan alleen een digitale spelletjes spelen. Het is een subcultuur voor nerds waar ik me al jaren in waan. Het is een wereldje dat in 1983 begon te bloeien door de opmars van de NES (Nintendo Entertainment System) en is inmiddels uitgegroeid tot een volwassen markt met een hogere nettowinst dan de film- & muziekbusiness tezamen. Het internet maakt het mogelijk elke dag een dosis videogame-news te ontvangen. Dit kan door middel van het lezen van nieuwsberichten, discusseren op fora en het downloaden/streamen van videos en podcasts. Op die manier is er elke dag wel iets te vinden dat je interesse wekt. De subcultuur is voor mij soms zo interessant dat ik tijden heb gekend dat ik simpelweg geen tijd meer over had om daadwerkelijk mijn console aan te zetten. Door ouderen en niet-ingewijden worden videogames vaak geassocieerd met tieners en pubers. Het overgrote deel van de Playstation 3 en Xbox 360 gebruikers zijn echter 24 jaar of ouder. Hieruit kun je wellicht concluderen dat niet alleen de markt volwassen is geworden maar tevens haar afnemers. Niet alleen de markt en haar afnemers zijn volwassen geworden maar ook de hardware. Een console leent zich niet alleen voor videogames. Op de Playstation 3 kun je bluray en DVD kijken, je complete iPod collectie opslaan, vakantiefoto’s aan je familie laten zien en dit alles in Full HD (als je televisie dit ondersteunt).

Er zijn zijn echter ook veranderingen waar ik minder over te spreken ben. Nintendo heeft op 2 december 2009 zijn vijfde console op de markt gebracht. De Nintendo Wii is, hoe je het ook wend of keert, een revolutie binnen op het gebied van games. Het heeft de deur open gezet voor de zogenaamde family-games. Dit zijn videogames die vooral leuk zijn om samen met een groep dronken vrienden te spelen. Ze zijn gemaakt om de gebruiker maximaal een uur plezier te bieden. Na een uur beginnen de meeste family-games naar mijn mening saai te worden. De Wii verkoopt als een trein en is zelfs de best verkochte console van de afgelopen paar jaar. Nintendo heeft een gat in de markt gevonden. Door mijn voorkeur in games  en speelwijze val ik buiten de Wii-boot. Gamen betekent voor mij ontspanning en ik kan me simpelweg niet ontspannen als ik met een controller door de kamer moet zwaaien. Dat is geen ontspanning maar inspanning. Dat Nintendo voor mijn gevoel geen echte games meer maakt heb leren accepteren maar dat Sony en Microsoft dezelfde weg willen bewandelen baart mij zorgen.

Afgelopen E3 kwam Microsoft met Natal en Sony met twee enorme lollies. Natal schijnt al je bewegingen te herkennen.  Ik maakte me geen zorgen toen ontwikkelaar Peter Molyneux vertelde dat dit de toekomst van gamen zou worden, dat oppert hij immers bij elk idee. Toen Spielberg met zijn gezond verstand dezelfde stelling proclameerde, begon ik me zorgen te maken. Het kan erg conservatief klinken maar gamen is voor mij een prestatie neerzetten door een bepaalde knoppen combinatie in te drukken. Ninja Gaiden is een goed voorbeeld. Ninja Gaiden is simpelweg niet te spelen met een camera of lolly omdat je eigen bewegingen nooit sneller zijn dan die van de karakter op het scherm. Combo’s maak je omdat je vingers vliegensvlug over de controller schieten, niet door in de huiskamer met een denkbeeldig zwaard te slaan en hakken. Dat red geen enkel mens. Ik ga terug naar PC gaming op het moment dat de volgende consoles zonder controler wordt geleverd.

Wijzingen blog

Ondanks de beveiliging van wordpress ben ik alsnog gehacked door miniscuul Russissch softwareprogramma. Om die reden heb ik elke reactie die ik tot nu toe heb ontvangen moeten verwijderen. Dit betekent meteen dat niemand meer kan reageren op posts. Spijtig maar waar.

De link-sectie aan de rechterkant van de website is geupdate met de categorie ‘Media’. Hierin worden voornamelijk links naar film- & gamesites vermeld.

Bovendien heeft de fotosectie een kleine update ondergaan en heb ik een aantal ideeen opgedaan voor een column. More to come soon.

Vakantie in Frankrijk

Afgelopen zaterdag ben ik weer enigszins bruin teruggekomen van vakantie. Tegenwoordig gaan mensen op vakantie waar je vroeger alleen kwam als dienstplichtige of schipbreukeling maar mijn bestemming was minder tropisch. De vakantiebestemming van dit jaar was het prachtige Frankrijk. Hier heb ik twee weken op de camping gestaan met mijn vriendin, mijn schoonouders en het zusje van mijn vriendin. Ik geef toe dat dit niet bepaald als een succesformule klinkt maar ik heb me over het algemeen toch uitermate goed vermaakt. Het weer was over het algemeen goed maar het fijne van 38 graden celcius ga ik naar alle waarschijnlijkheid nooit begrijpen. Zodoende waren er dagen dat ik de gehele dag in de schaduw heb vertoefd. Hierdoor heb ik in ieder geval vijf boeken kunnen doorploegen.

In de 27 jaar dat ik vakantie ga, heb ik Frankrijk meerdere keren doorkruist maar met het echte Frankrijk had ik nog geen kennis gemaakt. In een ver verleden heb ik ooit Parijs bezocht maar dit deed ik met 40+ medeleerlingen. Hier kun je uit concluderen dat er weinig van die reis is blijven hangen. Na twee weken platteland en dorpjes kan ik niet anders concluderen dat Frankrijk een prachtig land is. Binnen een paar uur constateer je met grote ergernis dat het in landschappelijk en klimatologisch opzicht schandalig is bevoorrecht. Ik ben er van overtuigd dat God na het scheppen van Frankrijk zo was geschrokken van het welhaast perfecte resultaat dat Hij ter compensatie de Fransen heeft gemaakt. Als nuchtere Nederlander heb je natuurlijk een arsenaal aan vooroordelen alvorens je de grens oversteekt. Fransen leven op wijn en stokbrood, spelen Joule de Boule en zijn ondanks je Franse lessen nooit goed te verstaan. Om ons wereldbeeld een beetje overzichtelijk te houden, zien we onze vooroordelen dan ook graag bevestigd door kleine ongeregelheden of aanvaringen op intermenselijk of internationaal niveau. In Nederland had ik al besloten mijn vooroordelen thuis te laten aangezien ik de Fransen wilde ervaren zoals ze zijn. Duitsland is namelijk geen Hilter (maar tot op de dag van vandaag moeten de Duitsers dat steeds opnieuw bewijzen). En de grensverleggende uitstapjes van Napoleon dateren weliswaar van alweer wat langer geleden, maar het beeld van een arrogante dwerg met een minderwaardigheidscomplex kan ons ook nu nog het zicht benemen op de moderne Fransman. De Fransen zijn trots op hun land en vooral op hun geschiedenis (en terecht). Zij zien de Galliers als hun favoriete voorouders. Het feit dat ze uit talloze stammen bestonden die als los zand aan elkaar hingen en deel uitmaakten van de grotere familie der Kelten, doet er kennelijk niet zoveel toe. Ik heb ze ervaren als zeer vriendelijke mensen als je maar probeert de Franse taal te spreken. De Engelse taal heeft over het algemeen een contraproductieve werking of deze vriendelijke mensen.

Van mijn reisgenootschap ben ik de enige die niet naar Frankrijk wil emigreren. Het is het land van de culinaire fijnproevers en dat ben ik simpelweg niet. Ik drink geen verjaarde druiven en blauwe kaas lijkt me verre van gezond. Doe mij maar jong belegen. Een schaal met bitterballen doet mij meer dan een gevulde eendenborst. Wellicht zijn het calvanistische trekjes maar een fijnproever ga ik nooit worden. Het enige dat het land mij te bieden heeft is een beter klimaat, meer zichtbare geschiedenis en een interessante avifauna. Maar deze opsomming is voor mij absoluut geen reden om te emigreren naar Frankrijk. De regen en de gemiddelde temperatuur in Nederland houden je wakker en productief. Van de hitte en de Franse taal val ik op ten duur in slaap.

Als je van Frankrijk wilt genieten dan raad ik je aan naar het pittoreske plaatsje Cordes (zoals bij veel Franse woorden moet je de laatste letter gewoon niet uitspreken) te gaan. Cordes kun je vinden door 12 uur lang naar het zuiden te rijden. Het ligt op een kleine 40 kilometer van de historische stad Albi. In Belgie kom je nog een aantal unieke verkeersborden tegen waaronderhet bord: File mogelijk! En je bent een blij man als je zonder file en andere missers door Parijs komt maar het vakantie gevoel komt pas echt wanneer je de stad Orleans achter je laat. Het is een prachtig land waar je schijnbaar heerlijk kunt eten en drinken. Maar ook zonder deze geneugten blijft het absoluut de moeite waard het land in al zijn glorie te proeven. Vive la France!

De EU, Turkije en Micheal Jackson

Door gebrek aan tijd en inspiritatie staat mijn webblog alweer enige tijd droog. Dit heeft te maken met een aantal redenen die ik jullie ga besparen. We hebben echter een flink aantal gebeurtenissen voorbij zien komen waar ik graag iets over had willen schrijven. In deze post ga ik toch enigszins een inhaalslag proberen te maken.

Zo wil ik beginnen met een de Europese verkiezingen van 4 juni 2009. Een groot deel van de Nederlandse bevolking heeft opnieuw laten blijken weinig te zien in meer Europa. In de dagen voor de verkiezingen gaan de actualiteitenprogramma’s vol moed de straat op. Het doel van een redactie moet zijn de mening van Nederland in beeld brengen. Maar gaan waarom die reporters in hemelsnaam ’s middag de markt op om, juist daar, te peilen hoe wij er over denken. Dit lijkt mij absoluut niet respresentatief. Zeker gezien het overgrote deel van de Nederlandse bevolking ’s middags gewoon aan het werk is. Het gevolg is een reportage vol bejaarden, huisvrouwen en werklozen. Deze mensen stemmen tegen Europa omdat de wasverzachter en de nectarines zo ontzettend duur zijn geworden (als je van dit soort uitspraken kunt genieten dan raad ik je aan wat vaker naar Hart van Nederland – SBS te kijken). Deze mensen vragen zich schijnbaar nooit af wat de economische krisis voor gulden had betekend.

Een ander hekelpunt blijft de eventuele toetreding van Turkije. Ongeveer 90% van de geinterviewden vindt dat Turkije nooit een onderdeel van Europa moet worden. Europa’s grootste probleem met Turkije is niet het schenden van de mensenrechten, die worden namelijk ook systematisch geschonden is Roemenie en Bulgarije. Het probleem zijn de bijna 72 miljoen moslims. De Centrum Democraten vinden dat Europa is gebouwd op een Joods/Christelijke traditie en daar is schijnbaar geen ruimte voor mensen die geloven in vliegende paarden. Veel Europeanen vinden dat Turkije nog veel fouten maakt. Vrouwen worden er nog steeds niet gelijk behandeld en niet islamtische stromingen hebben het moeilijk. De meeste mensen vergeten echter dat de Islam een relatief jonge stroming is en dat zij momenteel ‘fouten’ begaan die wij ook hebben gemaakt. Naar mijn mening moeten we Turkije simpelweg de kans geven zich te bewijzen. Het is een groots en trots volk met interessante tradities en een boeiend verleden. Turkije heeft Europa in ieder geval meer te bieden dan de laatste paar landen die zijn toegetreden.

Laten we afsluiten met iets niet Europees. Enkele dagen geleden is de King of Pop overleden. Een musicaal genie met miljoenen fans over de gehele wereld. Ook in Nederland had de King of Pop schijnbaar nog tientallen ‘die hard’ fans. Dit werd al snel duidelijk toen de Dam in Amsterdam veranderde in een ontmoetingsplaats voor huilende fans. Waarom deze mensen echter bloemen bij het Nationaal Monument moesten leggen, blijft voor mij een mysterie. Wellicht ben ik te conservatief maar dit vind ik simpelweg ongepast. Maar goed, zelfs mensen met het t-shirt ’We love the King of Pop hebben het recht hun emotie te uiten. Door zijn vroegtijdig overlijden is de man onsterfelijk geworden. Want zo gaat dat in de showbizz. Als je wilt dat mensen over honderd jaar nog steeds naar je muziek luisteren dan is het verstandig jezelf door je hoofd te schieten, een overdosis drugs of slaappillen in te nemen of je laten neerknallen door een fan.

Verhuizen

Afgelopen weekend had ik het voorrecht te mogen helpen bij een verhuizing van een familielid. Een mooi moment om bepaalde familieleden buiten de begrafenissfeer te spreken. Door de jaren heen heb ik een flink aantal verhuizingen meegemaakt. Om een voor nog onbekende reden word ik regelmatig gevraagd een dag of weekend op te offeren om iemand anders zijn troep naar een andere locatie te brengen. Wellicht wekt mijn lengte de illussie dat ik zware objecten kan verplaatsen of dat mijn schoenmaat synoniem staat voor een betere balans? Dit is namelijk niet het geval. Mijn lengte zorgt voor een zwakke rug en ik denk met enige zekerheid te kunnen stellen dat ik vaker wat op mijn tenen laat vallen dan mijn kleinere medemens.

Het is werkelijk ongelooflijk hoeveel spullen iemand in de loop van de jaren kan verzamelen. Naar mijn mening is een verhuizing dan ook de ideale gelegenheid om kritisch naar je verworven spullen te kijken. Gelukkig zijn veel mensen het met mij eens. We verschillen echter regelmatig over het moment. Het is mij namelijk een raadsel waarom mensen besluiten om aanvankelijk alle troep te verhuizen en op het nieuwe adres besluiten alsnog een kleine 20 a 30% bij het grof vuil te zetten. Bovendien begin ik een trend te ontdekken. Dergelijke beslissingen worden namelijk gemaakt door mensen die niet zijn belast met het nodige sjouw- en tilwerk. Deze beslissing heeft impact op de rest van de verhuizing aangezien er eigenlijk geen plek is voor de rommel. Vervolgens moet alle rommel naar, drie keer raden, de zolder.

Elke verhuizing verloopt ongeveer hetzelfde. In de veels te vroege ochtend verzamelen alle slachtoffers zich bij het inmiddels ‘lelijke’ huis. Omdat de meeste familieleden, niet geheel zonder reden, op enige afstand wonen, zijn er altijd laatkomers. Of hier opzet in het spel is laat ik buiten beschouwing. Geheel in de Nederlandse traditie drinken de mannen een kop koffie en de vrouwen een kopje thee met een enkel koekje. Een verhuizing kent zelfs kledingvoorschriften. Een verhuizing is wellicht de enige gelegenheid waar een man zich echt voor kleedt. Een bodywarmer met daaronder een paar kisten of stevige wandelschoenen behoren tot de standaard uitrusting. De mensen die gaan verhuizen hebben nooit het juiste gereedschap in huis en de communicatie betreffende de missende tangen en schroevendraaiers loopt altijd in de soep. Hierdoor moet een deel van het team alsnog naar de doe-het-zelf winkel.

De motivatie van het team begint, na ongeveer drie uur tillen en slepen, snel te zakken. Als de piano uit de verhuiswagen getild moet worden, grijpen vele hulpvaardige handen snel naar het krukje. Zware dozen en kasten zonder aangrijppunt blijven zo lang mogelijk in de hoek van de verhuiswagen staan. Het wordt een kunst zoveel mogelijk kleine dingen op jezelf te stapelen. Aan het eind van de dag is elke doos zwaar en elke trede van de trap een strijd. We hebben het er echter allemaal voor over omdat we van ze houden of omdat we ooit zelf nog moeten verhuizen.

Bijbels denken

Het is alweer enige tijd geleden dat ik een bijdrage heb geleverd aan mijn eigen site. De tijd vliegt en sleurt ons mee: het ogenblik waarop ik spreek is al weer voorbij (M. Boileau-Despreaux). De laatste paar weken heb ik echter weer een aantal zaken voorbij zien komen waar ik op wil reageren. Het lijkt namelijk niet goed te gaan met het religieuze instituut. Wellicht is het einde der tijden  nabij want zelfs Andries Knevel heeft openlijk toegegeven dat hij in de evolutieleer gelooft. Wellicht dat de huis aan huis brochure Evolutie of schepping van Creatie.info hem toch over de streep heeft getrokken.

Het begon allemaal met de Britse bisschop Richard Williamson. Deze man heeft een nogal vreemde mening betreffende de holocaust. ‘Het is geen kwestie van emotie of onderbuik, maar van gezond verstand: er is geen bewijs voor de gaskamers.’ ‘Ze noemen me een antisemiet, maar dat is niet juist. Het is gewoon een probleem van historische waarheid: er zijn geen bewijzen voor het bestaan van gaskamers. Ik ben niet de enige die dat zegt,’ aldus Williamson. Helaas heeft hij gelijk. In Iran beland je namelijk in de cel wanneer je beweert dat Joden, tijdens de Tweede Wereldoorlog, systematisch zijn vervolgd. In Teheran kun je elk weekend een lezing bezoeken waarin ‘bewezen’ wordt dat de holocaust nooit heeft plaatsgevonden en dat het een Joods complot is. Het wordt echter een ander verhaal wanneer een Britse bisschop de jodenvervolging ontkent. Voor ons gevoel is dit iets te dicht bij huis. De rol van de katholieke kerk in de Tweede Wereld oorlog is op zijn minst duister te noemen maar het instituut heeft hier, 40 jaar te laat en met pijn en moeite, zijn excuus voor aangeboden. Het feit dat de katholieke kerk dergelijke figuren in hun midden houdt, blijft naar mijn mening een smet op een toch al bebloed  bisschopskleed.

Gisteren las ik een nieuwsbericht op nu.nl dat er in Rio De Janeiro abortus was gepleegd bij een negenjarige Braziliaanse die zwanger was van een tweeling. Ze was verkracht door haar stiefvader. Nu ben ik sowieso pro-abortus maar ik kan me simpelweg niet voorstellen dat er in dit specifieke geval iemand is, die hier bezwaar maakt. De Braziliaanse autoriteiten verklaarden dat het leven van het kind in gevaar was. Om het verhaal nog schokkender te maken heeft de katholieke kerk een aanklacht tegen de moeder van het meisje ingediend wegens moord. ‘Het kind had de tweeling gewoon ter wereld moeten brengen’, stelde de advocaat van de duiv…kerk. Er wordt nu, met goedkeuring van het Vaticaan, door het Braziliaanse aartsbisdom strafrechtelijk geprocedeerd tegen de verantwoordelijken voor deze abortus, die zij blijkbaar sterker afkeurt dan een kinderverkrachting, wat logisch is omdat dit soort beroepsleugenaars, celibatair als ze zijn, elke buitenechtelijke vorm van seks als een zonde zien, waarbij ze geen moreel onderscheid maken tussen volwassen die kinderen verkrachten en volwassenen die ongetrouwd, maar uit eigen wil, met andere volwassenen naar bed gaan.

De kou in een politiek jasje

Het is in Nederland zo koud dat er voor het eerst in dertien jaar een nationale titelstrijd op natuurijs wordt gehouden. Het zal geen Nederlander ontgaan zijn dat het de laatste paar weken weer flink koud is. Schaatsers zullen ongetwijfeld blij zijn met deze omstandigheden maar ondanks het feit dat ik uitkijk naar een elfstedentocht ben ik niet blij met dit winter weer. Sinds de zeer strenge vorst vecht ik dagelijks tegen (of samen met) mijn auto tegen deze kou. Het krabben van de autoruiten is te overzien maar om dit te doen moet ik eerst mijn auto in. Dit is echter het grootste probleem want op de een of andere manier bevriezen mijn deuren elke dag. Dit betekent dat ik elke ochtend moet improviseren om op het werk te komen. Vanochtend was de trein (helaas) mijn enige optie.

Nederlanders houden van klagen. Wij klagen over het weer, voetbal, mensen die er anders uitzien en het openbaar vervoer. In een ver verleden ging ik dagelijks met de trein. Ik was in het bezit van een OV en de NS bracht van mij door heel Nederland. Dit deden ze nooit op tijd maar ik kwam er wel. Soms moest ik 6 keer overstappen in plaats van niet maar ik kwam er wel. Maar tijden veranderen en te laat komen op je werk is vervelender dan een college missen die je toch niet had voorbereid. Ondanks het feit dat een reis nooit vlekkeloos verliep, was ik niet ontevreden over de NS. Anno 2009 ben ik echter niet meer in het bezit van een OV en hierbij begint meteen mijn onvrede aangaande het openbaar vervoer. Als incidentele treinreiziger schrik ik me werkelijk een hoedje als ik naar de prijzen kijk. In eerste instantie dacht ik dat ik per ongeluk de optie eerste klas had ingedrukt. Na een snelle reset (ter ergernis van de lange rij bibberende mensen achter mij) kwam ik tot de conclusie dat ik geen fout in mijn keuze had gemaakt en dat de prijzen daadwerkelijk zo hoog liggen. Nu ben ik geen politicus, en ik moet bekennen dat ik geen enkel boek of onderzoek aangaande het oplossen van het fileprobleem heb gelezen. Maar de aanpak van minister Camiel Martinus Petrus Stephanus Eurlings lijkt mij echter contraproductief zolang de prijzen van het openbaar vervoer niet dalen. Op de site van het CBS staat dat 41% van de Nederlanders beweert de auto meer te laten staan als het openbaar vervoer goedkoper wordt. 41% is geen gegeven dat je kunt negeren en het CBS (Centraal Bureau voor de Statistiek) is geen Maurice de Hond.

De overheid wil het gebruik van het openbaar vervoer stimuleren maar doet niets aan het feit de NS elk jaar haar prijzen verhoogt. Ik snap dat het onderhoud van ons spoor een uitermate dure grap moet zijn. Het Nederlandse spoorwegnet is het op twee na drukste spoorwegnet ter wereld. In verhouding tot de bevolking (ongeveer 6,5 procent van de gehele bevolking reist iedere dag per trein) en de lengte van het spoor is het Nederlandse spoorwegnet zelfs het drukste ter wereld. Als de overheid de complete investering van het rekening rijden in het spoorwegnet had gepomd dan was het reizen met de trein wellicht financieel aantrekkelijker geweest. Nu ben ik met de auto, inclusief benzine en parkeergeld (zelfs in Amsterdam). goedkoper uit dan met de trein.

De kou heeft niet alleen greep op mijn autodeur maar tevens op de trein. Zo had mijn trein 10 minuten vertraging en waren er 2 van de 10 deuren bevroren. Ik kijk nu al uit naar de maand mei. Tegen die tijd werkt mijn auto weer als een trein. De belastingformulieren zijn op de post en de kachel kan weer uit. De tuin is weer van mij en niet van de winter, en de kerstdrukte is nog zeven maanden weg.

Genialiteit heeft een prijs

Als we om ons heen kijken zijn we omringt door het werk van genieën. Zonder deze mensen zouden veel zaken die we inmiddels voor lief nemen helemaal niet bestaan. Een genie is namelijk iemand die problemen oplost waarvan wij niet wisten dat we ze hadden. Iemand die met zijn bijzondere begaafdheid ver uitsteekt boven het gemiddelde. Een exacte grens aangeven tussen gemiddels, begaafd, hoogbegaafd en geniaal is natuurlijk een kwestie van persoonlijk oordeel maar over enkele individuen twijfelt niemand. Genieën zijn wellicht de enige onsterfelijken onder de mens. Een enkel geniaal idee verandert de manier waarop wij en alle generaties na ons naar het leven kijken. Een genie is het verstandelijk tekort van een eeuw, dat gecompenseerd wordt in één man.

 

In deze column wil ik het hebben over een aantal genieën. Er is namelijk een trend te ontdekken in het leven van dergelijke personen. Genialiteit heeft namelijk een prijs. Veel beroemde genieën leidden namelijk een leven vol ongemakken en ellende. De laatste woorden van de engelse schrijver en politicus  Bulwer Lytton (anno 1803) waren: Genialiteit en gekte zijn slechts een stap van elkaar verwijderd. Hieronder probeer ik met feiten aan te geven dat zijn uitspraak zo gek nog niet is en hoe hoog de prijs van genialiteit kan zijn.

 

Zoals gezegd betalen genieën vaak een hoge prijs voor hun buitengewone gave. Ze worden vaak gekweld door lichamelijke en/of geestelijke beperkingen. De geschiedenis toont aan dat veel genieën een lichamelijke gebrek hadden. Zo leed Beethoven aan slechthorendheid. Dit begon in 1801 en leidde uiteindelijk tot volledige doofheid. Homerus was blind, Theodore Roosevelt stotterde. Isaac Newton, Immanuel Kant en Thomas Carlyle hadden een totaal gebrek aan seksuele prikkels of waren impotent. Leonardo da Vinci  was neurotisch, wispelturig en had waarschijnlijk een polemisch karakter. Michelangelo had geestelijke gebreken en vertoonde tekenen van schizofrenie. Mozart stortte op zijn 35ste geestelijk en lichamelijk in elkaar en overleed.  Iedereen weet dat Vincent van Gogh geesteziek was. Karakter ontbreekt soms bij talent, maar is altijd de ziel van het genie

 

Sommige genieën waren ziekelijk perfectionistisch. Frederic Chopin herschreef en corrigeerde zijn partituren tot in den treure, waarna hij compleet uitgeput en depressief was. De grote schilder Francisco Goya werd op een moment geesteziek. Voornamelijk onstaan door obsessies en angsten. Charles Dickens hoorde personages die hij in zijn boeken beschreef hardop met hem spreken.

 

Gekte is soms verbonden met een hoge geestelijke ontwikkeling. In veel oude gemeenschappen werd gekte gezien als iets heiligs: bovenatuurlijk, dichtbij de goddelijkheid. Ze werden gezien als heiligen en vrienden van de goden. Socrates zei: onze belanrijkste zegeningen en uitvindingen bereiken ons via de waanzin.