Clinton heeft naar mijn mening gigantisch gefaald met haar kandidatuur. Huilen vind ik al enigszins overdreven maar vervolgens het publiek wijsmaken dat je beschoten bent tijdens de Balkan oorlog is onacceptabel. Tegen beter weten in campagnegeld verstrooien trouwens ook. Clinton zit inmiddels met een campagneschuld van 23 miljoen dollar en Obama is bereid, als prijs voor de ‘overgave’ van Clinton, een deel van haar kolossale campagneschulden te betalen. Om hun goede wil te tonen dokten Barack en zijn vrouw Michelle ter plaatse 2.300 dollar elk, het wettelijk toegestane maximum, voor de campagne van Hillary. De volgende dag reciproceerden Bill en Hillary Clinton dat gebaar. Galant, maar zo schiet je weinig op.
Enkele dagen later hield Obama een telefoonconferentie met zijn voornaamste geldgevers. Hij vroeg hen elk 2.300 dollar over te maken naar de campagnerekening van Clinton. De meeste donoren gingen akkoord omdat ze de waarde van dit blijk van goede wil inzagen. Anderen kwamen minder vlot over de brug. ‘Laten de Clintons die rotschulden zelf afbetalen, ik ga hen er zeker niet bij helpen, ze kunnen het makkelijk zelf ophoesten’. Het blijft een duivels dilemma. Er van uitgaande dat donoren niet maar aan het betalen zullen blijven, betekent dat elke dollar die geschonken wordt om de schuldenlast op de rug van Hillary wat lichter te maken, niet kan worden ingezet voor de alles beslissende campagne tegen de Republikein John McCain. Maar het is ook zo dat als het Obamakamp in de ogen van het echtpaar Clinton niet werkelijk bij springt, de Clintons en hun aanhangers niet erg warm zullen lopen de herstelwerkzaamheden aan de eenheid van de partij, zo hard nodig om te winnen deze herfst, voortvarend ter hand te nemen.
Dat Hillary haar grootste schulden maakte in de periode dat ze mathematisch gesproken toch al geen kans meer had om te winnen, maakt mogelijke donoren er niet toeschietelijker op. Tijdens twee grote fundraisers in New York deze week waar Clinton en Obama samen geld inzamelden voor zijn campagne en voor haar schuldendelging, bedolven zij elkaar onder de complimenten. De grootste rancune scheen weggesmolten te zijn. Op het allerhoogste niveau leek de vrede nu echt uitgebroken. Maar onder de kleine contribuanten aan de campagne van Obama bestaat nog terecht weinig animo om Clinton voor een bankroet te behoeden.
