Fahren in Deutschland

Nederlanders hebben eigenlijk weinig te klagen. Wij werken, in vergelijking met andere landen, ontzettend weinig. Slaap, werk & eigen invulling krijgen ieder een dikke acht uur per dag. In de praktijk zijn er echter weken waarin die eigen invulling in zijn geheel lijkt te verdwijnen. Elke zondagavond kijk ik in mijn agenda en tot groot ongenoegen stond er (twee weken geleden) op elke avond een afspraak gepland. Eén afspraak zou ongetwijfeld betekenen dat ik niet voor één uur ’s nachts in bed zou liggen. Op dinsdag 24 juni had ik de schone taak het zusje van mijn lieve vriendin en haar vriend naar vliegveld Weeze (DU) te brengen. Vliegveld Weeze werd in het verleden als Brits militair vliegveld gebruikt. In mei 2003 werd het vliegveld onder de naam Flughafen Niederrhein opnieuw in gebruik genomen, maar nu voor de burgerluchtvaart.
 
Het vliegveld is niet bepaald gemakkelijk te bereiken. De meeste Nederlanders zullen via Enschede of Nijmegen, Duitsland binnen rijden. Via Enschede houd je simpelweg de richting Dusseldorf aan. Na meer dan honderd kilometer gassen kom je echter achter dat ‘Ausfart’ Weeze Airport schijnbaar niet bestaat. Natuurlijk moet ik hier bekennen dat onze voorbereiding minimaal was. Na een paar minuten fahren door Duitsland komt elke Nederlander er al snel achter dat het betalen van meer belasting soms ook positieve effecten kan bewerkstelligen. De snelwegen zijn niet schrikbarend slecht maar het is de kunst om zo lang en zo hard mogelijk te blijven rijden. Dit gaat echter niet op voor alle onderdelen van het Duitse wegennet. Op het moment dat je van de snelweg wijkt moet je al snel vol in de remmen. Uitritten zijn ontzettend gevaarlijk voor de onervaren Duitsland rijder en in combinatie met de beroerde belichting soms levensgevaarlijk.

De Duits / Nederlandse geschiedenis is niet altijd even soepel verlopen maar over het algemeen wordt onze geschiedenis, onterecht, ervaren als uitermate vijandig. De verschrikking en vernedering van de oorlog wordt er (spijtig als het is) met de paplepel ingegoten. Zelfs jongeren die weinig tot niets over de oorlog kunnen vertellen en nooit geen oude voetbal finale hebben meegemaakt, hebben een hekel aan Duitsers. Een enkele avond in Duitsland leert echter al snel dat de gemiddelde Duitser een stuk beleefder is dan de gemiddelde Nederlander. Op weg naar het vliegveld Weeze waren wij maar al te blij met deze beleefdheid. Iedereen die in Enschede de grens overgaat moet tanken in Gronau. De volgende 130 kilometer snelweg heeft namelijk geen enkel tankstation en dat moet je maar net weten. Wij wisten dat niet! De Duitse politie heeft ons echter uitmuntend geholpen en het tankstation is met slechts enkele druppels benzine bereikt.

De terugweg verliep erg soepel. Tegen 01:30 lag in eindelijk in mijn nest maar de nodige lessen waren geleerd. 1) Tank altijd in Gronau, 2) Duitsers zijn beleefder en vriendelijker dan de gemiddelde Nederland 3) het aantal liters benzine heeft een directe correlatie op het optimisme in de auto.

Zeg het maar Rita!

Nu 57% van de TON (Trots op Nederland)-aanhangers aangeeft voor de herinvoering van de doodstraf te zijn, kan Rita Verdonk haar voornemens voor nieuwe democratie direct in de praktijk brengen. Verdonk geeft aan dat zij via internetfora en peilingen de wil van de meerderheid wil volgen. Zij wil niet meer de minderheid (lees allochtonen) de meerderheid en dus onze cultuur gijzelt. Ik heb zo mijn twijfels bij deze constante focus op op peilingen, want het valt niet te combineren met gezond leiderschap. En leiderschap is iets waar Verdonk ook voor pleit. Toen haar donderdagavond bij Nova/Den Haag Vandaag werd gevraagd wie zij nou geloofde na het Fitnadebat, gaf ze aan het nog niet te weten. Ze wilde eerst nog vragen kunnen stellen aan Wilders en het kabinet. Er komt een tijd dat een politicus alles gehoord hebbend een mening moet hebben. Dus Rita … wat wordt het? De meerderheid wil de doodstraf. Wordt dit een programmapunt van TON? En wat is je reactie naar de 43% van de aanhang? Ik ben benieuwd.

Vliegtax en gehaktdag

Het huidige kabinet verhoogt bestaande belastingen en introduceert nieuwe. Voor de burger uitermate irritant omdat  het kabinet blijft spreken over een goed lopende economie maar er vervolgens weinig tot niets van terug ziet. Neem nou de vliegbelasting, ook wel vliegtaks genoemd. Dit is een van de vele nieuwe belastingen of belastingverhogingen die het kabinet invoert. Bij veel van die lastenverhogingen wordt vergroening van de belastingen als alibi gehanteerd, waarbij het opvalt dat andere lasten niet naar beneden gaan terwijl vergroening wel wordt doorgevoerd.

Al die belastingen bij het huidige ‘groen’ bedoelde kabinet oplegt, blijken te lijden aan het gidslandsyndroom. Nederland zou zich wel even schoner opstellen dan de rest van Europa. Al die maatregelen, of het nu gaat om de verpakkingsbelasting of de vliegtaks, zijn tijdens de kabinetsonderhandelingen in Beetsterzwaag en elders in het Nederlandse groen ondoordacht op de agenda gezet. De opbrengst voor de staat is ook al bij voorbaat geïncasseerd, zonder dat de opbrengst voor het milieu vaststond. Tevens blijkt uit onderzoek van het Centraal Planbureau dat de teruggang voor Nederlandse luchthavens meteen op 15 procent werd geschat, al werd dat percentage later naar beneden aangepast. Voor de economie is dat extra schadelijk, omdat internationaal bereikbare luchthavens als een aanjager van de economisch dynamiek gelden.

In het verantwoordingsdebat in de Tweede Kamer, waarin op 22 mei 2008 veel kritiek is geuit op het kabinet, maar dat zonder enig gevolg blijft, komt de meest onzinnige bijdrage van Marianne Thieme (Partij voor de Dieren). De bijnaam van verantwoordingsdag, gehaktdag, heeft een te hoog vleesgehalte en moet worden geschrapt, aldus Thieme. Zij wil dat de bijnaam ‘een meer plantaardige benaming’ krijgt. Tijdens gehaktdag, traditioneel op de derde woensdag in mei, kijken het kabinet en de Tweede Kamer terug op het beleid van het voorafgaande jaar.

Als politica moet je uitermate dapper en dom zijn om met een dergelijk voorstel op te proppen te komen. Helemaal terwijl het overgrote deel van de kamer zich bezighoudt met serieuzere onderwerpen. Thieme toont wederom aan dat er iets gedaan moet worden aan de huidige vorm van onze ‘democratie’. Partijen die slechts een klein maatschappelijk spectrum belichten, moeten simpelweg verboden worden. Nieuwe politieke partijen dienen zich aan te melden met een compleet partij programma. Dit boekwerk moet aantonen dat er in ieder geval is nagedacht over zaken als: de Nederlandse economie, onze positie in Europa, Nederlandse missies in het buitenland, ontwikkelingshulp, etc. Thieme’s bijdrage aan de politiek is voornamelijk triviaal te noemen.

De Nederlandse kiezer krijgt bij elke verkiezingsronde meer keuze. De partij voor de dieren, een partij voor de filerijder, een partij voor pedofielen, een partij voor het feest. Het moet niet gekker worden. Het lijkt erop dat elke burger persoonlijk getriggerd wil worden. Mensen moeten zich realiseren dat ze altijd een compromis moeten sluiten in hun politieke keus. Kleine politieke partijen verhinderen politieke besluitvorming en nationale groei. We zijn niet snel jaloers op de Amerikanen maar een kiesstelsel met slechts twee partijen van betekenis kan ideaal zijn.

Sonja Bakker en de zondeval

In het christendom is de zondeval een keerpunt in de bijbelse geschiedenis van de mens. De zondeval wordt in de bijbel beschreven in Genesis 3. Hierin wordt de eerste vrouw, Eva, door het sluwste van alle dieren verleid een vrucht (er staat nergens appel) van de “boom van de kennis van goed en kwaad” te proeven, terwijl God die handeling nog wel verboden had. Tevens wordt Adam door zijn vrouw overgehaald hetzelfde te doen.

Dit sprookje heeft waarschijnlijk nooit plaatsgevonden maar de tijden veranderen, en wij veranderen met hen. Adam was gewoon een vreselijke mazzelpik. In de 21ste eeuw is het nogal sporadisch dat een man door zijn vrouw wordt overgehaald iets te proeven. Eten is in de 21ste eeuw namelijk veranderd in een overtreding van een goddelijk voorschrift, een zonde. Je kunt geen televisie meer kijken zonder geconfronteerd te worden met het fenomeen lijnen. Iedereen moet afslanken. Als je de media moet geloven, staat de gezondheid van de Nederlandse burger op het spel. In dit offensief gaat er een (gevallen?) engel voorop, haar naam is Sonja Bakker. Het lijkt erop dat ze een boodschap van een godheid heeft vernomen en verkondigt deze, koste wat het kost, in het openbaar. Bereik je ideale gewicht!

Bakker had zelf al diverse diëten geprobeerd voordat ze in 1995 met de schriftelijke LOI-cursus gewichtsconsulent begon waarvan ze in 1997 het diploma behaalde. Daarna volgde ze een cursus orthomoleculaire voeding, op basis waarvan ze haar eigen dieetmethode ontwikkelde. Haar boek: bereik je ideale gewicht, stond meer dan een jaar lang schaamteloos, onafgebroken, in de top 10 van de meest verkochte boeken in Nederland. Sommige boeken moeten worden geproefd, andere verslonden, en een paar moeten gekauwd en verteerd worden. Maar wat moet je Godsnaam met een boek dat je vrijwel verbiedt je mond te gebruiken.

Bakker beweert het volgende: om gezond te worden, moet je dun zijn, om dun te worden moet je afvallen en om af te vallen moet je meer bewegen. Er zijn mensen voor wie dat opgaat. Maar veel mensen hebben gewoon geen aanleg voor dun zijn. Het lichaam is geen portemonnee, die als vanzelf dunner wordt naarmate je meer uitgeeft. Natuurlijk kost het een dikkerd energie om te bewegen. Maar lang niet iedereen wordt daar dun van. Een gezond lichaam reageert op hoger energieverbruik op de enige gezonde manier: het gaat meer eten. Van dik zijn ga je lijnen, van lijnen krijg je honger en van honger word je dik. De genen in je lichaam stammen nog uit de tijd dat er lang niet altijd genoeg te eten was. Worden de vetreserves eindelijk afgebroken dan weet het lichaam een ding met grote zekerheid: er is een hongersnood uitgebroken. Niet de calorieëntabel van Bakker maar je hersenaanhangsel bepaalt wanneer er hoeveel gegeten wordt en waar dat wordt opgeslagen. Wat op zich een geringe opgave lijkt, loopt uit op een titanenstrijd tegen je eigen genen. Dat win je nooit. Een strijd zonder genade.

Er zullen ongetwijfeld genoeg mensen zijn die afvallen dankzij het dieet van Bakker. Ik vraag me echter af of haar boek voldoende is om het voedingspatroon structureel aan te passen en zo het risico op terugval te verminderen. Je kunt het dieet immers niet je hele leven blijven volgen. Het Voedingscentrum wijst er op dat het boek “weetjes” bevat die niet overeenstemmen met wetenschappelijk onderzoek, bijvoorbeeld dat koffie vocht onttrekt, witte wijn cellulitis veroorzaakt en fruit het lichaam reinigt.

Iedereen die ouder wordt verliest zonder enige twijfel zijn onschuld en een slank lichaam. Waarom kunnen mensen dat gewoon niet accepteren. Wanneer je er jong en slank wil uitzien moet je simpelweg in de buurt van dikke, oude mensen vertoeven. Er is maar een manier om slanker te blijven dan anderen en dat is je honger verminderen. En honger verdwijnt alleen als je verliefd bent, verliefdheid maakt slank.

Persoonlijk vind ik het erg lastig dat er inmiddels duizenden mensen zijn begonnen met het dieet van Bakker. Traktaties op het werk vinden geen aftrek meer en de snoeppot op mijn bureau staat al weken om aandacht te schreeuwen. Gelukkig ziet iedereen, met een beetje relativeringsvermogen, in dat het hele afslankgebeuren nogal ironisch is. Het leven zit vol van uitersten en contrasten. Twee van de meest urgente problemen van de mensheid schijnen te zijn hoe je de helft van de wereldbevolking behoedt voor verhongering en de andere helft voor overgewicht. God had in plaats van Eva gewoon Sonja uit de rib van Adam moeten snijden. Sonja had die suikerdikke vrucht nooit van de boom getrokken.

Islam extremistisch?

Het is belangrijk om duidelijk te maken in welk opzicht islamitische ‘extremisten’ extreem zijn. Ze zijn extreem in hun geloof. Ze zijn extreem in hun toewijding aan het letterlijke woord van de Koran en de Hadith, en daardoor zijn ze extreem in de mate waarin ze geloven dat moderniteit en seculiere cultuur onverenigbaar zijn met morele en spirituele gezondheid. Moslimextremisten zijn ervan overtuigd dat hun vrouwen en kinderen goddeloos worden door de westerse cultuur die in hun land wordt geïmporteerd. Ze beschouwen het westerse ongeloof bovendien als een zodanig grote zonde dat het met de dood bestraft moet worden als het de verspreiding van de islam belemmert. Deze passies komen niet neer op ‘haat’ in de gewone betekenis. De meeste moslimextremisten zijn nooit in Amerika geweest en hebben nooit een Amerikaan ontmoet. En ze hebben veel minder grieven tegen het westerse imperialisme dan wereldwijd de norm is. Ze lijken vooral last te hebben van angst voor besmetting. Zoals al vaak is opgemerkt, voelen ze zich ook ‘vernederd’ omdat hun beschaving is vastgelopen terwijl een goddeloos, zondig volk heer en meester is geworden over alles waarmee ze maar in aanraking komen.

Het brein achter 9/11 blijft Osama. Het ontbreekt deze man nergens aan. Wat wil hij dan? Hij roept niet op tot een gelijke verdeling van de rijkdommen op de wereld. Zelfs zijn eis dat er een Palestijnse staat gevormd moet worden, lijkt een gedachte achteraf, die evenzeer op antisemitisme is gebaseerd als op solidariteit met de Palestijnen. Hij lijkt zich nog het drukst te maken over de aanwezigheid van ongelovigen in het islamitische heilige land en over de vermeende territoriale ambities van zionisten. Dit zijn puur theologische grieven. het zou voor alle betrokkenen beter zijn als hij alleen het Westen haatte. Haat is natuurlijk een op en top menselijke emotie en het is duidelijk dat veel moslimextremisten ervan vervuld zijn. Maar het geloof is hier de moeder van de haat, zoals steeds wanneer mensen hun morele identiteit baseren op godsdienstige termen.

Je zult merken dat gelovigen geneigd zijn te zeggen dat zulk geweld niet uit het geloof zelf voorkomt, maar uit de lagere natuur van de mens of een andere mens eigen reden. Maar uiteraard verbranden ongelovigen geen vriendelijke oude geleerden omdat die de Koran belasterd zouden hebben, en vieren ze geen feest bij de gewelddadige dood van hun kinderen, als ze niet een aantal onwaarschijnlijke dingen geloven over het universum. Omdat de meeste godsdiensten geen mechanisme bieden waarmee de kernpunten van geloof geëvalueerd en bijgestuurd kunnen worden, moet elke nieuwe generatie wel het bijgeloof en de tribale haat van haar voorganger erven. Als we het hebben over de laagheid van de menselijke natuur, zou de bereidheid om te leven, te doden en te sterven ter wille van stellingen waarvoor we geen bewijzen hebben, een van de eerste gespreksonderwerpen moeten zijn. Wie zegt dat de doctrines van de islam ‘niets met het terrorisme te maken hebben’ speelt slechts een woord spelletje.

Het ‘cherrypick’ principe

Ik vind het erg spijtig dat sommige mensen bepaalde stukken uit de bijbel wel serieus nemen en andere stukken niet. Het boek is niet bedoeld als cafetariasysteem. Mensen nemen sommige uitspraken bloedserieus en andere, waar ze zich schijnbaar niet in kunnen vinden, worden simpelweg genegeerd.

Neem nou de Ark van Noach, toch een redelijk serieus en zeker niet onbelangrijk verhaal uit de bijbel. Noach zou dertigduizend diersoorten in veiligheid hebben gebracht (het aantal kan ik mis hebben). Twee exemplaren per soort. Op een boot. Twee olifanten, twee muggen, twee leeuwen, twee varkens, … ga maar door. Die moeten allemaal van water en voedsel voorzien worden. Wat voor een gigantische boot moet dat zijn geweest. Ik weet niet of iemand van jullie ervaring heeft met het bouwen met hout…dan weet je wat ik bedoel. Bovendien hoef ik niet uit te leggen dat 30.000 een nogal kleine diversiteit aan soorten is. Ik neem bijvoorbeeld niet aan dat Noach een Taiga-Boomkruiper aan boord van zijn schip had. Deze beestjes zijn verschrikkelijk klein en kunnen met hun mini vleugels nooit in het gebied van de vruchtbare halvemaan arriveren. Toch zijn deze vogels er? Of heeft God na de zondvloed wellicht nog een bonus schepping verricht? Er zijn miljoenen diersoorten, véél meer dan er in de ark zaten. Waar komen die opeens vandaan. Zou dat misschien “evolutie” kunnen zijn?

Om over de vissen maar te zwijgen. Die moest Noach niet in de boot opnemen omdat die kunnen zwemmen. Ik vraag mij af hoe zoetwatervissen dan een zondvloed overleefd hebben? En stel je de Australische naaktslak eens voor. Die zou dus helemaal van Australië naar de Ark gekropen zijn? Daarvoor moest de slak de Indische oceaan oversteken, aangenomen dat zo’n landslak überhaupt kan zwemmen. Je kan best in een Abramistische God geloven maar geloof niet in oude provinciale stoffige boeken. Die boeken zijn niet op een mooie dag uit de hemel komen vallen. Hij is het resultaat van de dwingelandgerij van de meerderheid der kerken. Irenaeus van Lyon en zijn vriendjes hebben iedereen met een afwijkende mening monddood gemaakt door hen buiten te sluiten en hun geschriften grotendeels te vernietigen. Daarbij kregen de christenen in de vierde eeuw ook nog eens de steun van het militaire apparaat toen keizer Constantijn christen werd, dus toen konden ze de strijd tegen de niet-orthodoxen al helemaal goed aanpakken.

Ik vind het erg spijtig dat veel christenen zich niet open stellen voor deze geschiedenis. De Bijbel is het woord van God en daarmee uit. Bovendien doet de auteur van de Handelingen der Apostelen het voorkomen alsof de kerk ooit een eenheid was en daar wil iedereen nu naar terug. Die eenheid is een grote leugen. Het christendom van de eerste eeuwen was nog verscheidene dan het christendom van nu.

Dan zijn er ook die mensen die religie en wetenschap proberen te verzoenen. Vaak worden gelovige wetenschappers aangehaald om aan te tonen dat religie en wetenschap heel goed samen kunnen gaan, maar daar ben ik het niet mee eens. Het methodologische naturalisme van de wetenschap is inherent onverenigbaar met de wijze waarop metafysische objecten of gebeurtenissen in religie doorgaans behandeld worden. Omgekeerd zou een geloof in wonderen het naturalisme en daardoor de wetenschappelijke epistemologie onderuit halen. Een gelovige wetenschapper heeft dus mijns inziens een inconsistente filosofie.

De mug

Er zijn inmiddels alweer enkele mooie dagen geweest. ’s Ochtends op de fiets is het nog even frisjes maar het een mooie kans om even goed wakker te worden. Bij gebrek aan beter is de warmere temperatuur, regelmatig het gesprek van de dag en iedereen kan er eigenlijk alleen maar vrolijk van worden. Er is namelijk niets dat zo algemeen geprezen wordt als mooi weer. Dat komt omdat men dit zonder jaloezie kan doen. Het weer is er immers voor iedereen. Maar hoe voorspoedig al die zonneschijn ook is, er kleeft een groot nadeel aan….

Slechts een paar jaar geleden maakte alleen boomknuffelaars zich druk om de veranderingen in het klimaat. Tegenwoordig is het echter hip je zorgen te maken over de CO2 uitstoot en ben je als goed burger enigszins verplicht de DVD van Albert Arnold Gore junior aan te schaffen. Een DVD waar je trouwens niet vrolijk van wordt, vooral omdat er verschrikkelijk veel in gelogen wordt. De afgelopen paar dagen maak ik me echter minder druk om dit kleurloos en reukloos gas dat van nature eigenlijk toch al in de atmosfeer voorkomt. Het warmere weer heeft er namelijk voor gezorgd dat mijn grootste nachtmerrie weer tot leven is gekomen, de mug.

Wie kent hem niet? Het vliegend insect uit de orde tweevleugeligen en de onderorde muggen (Nematocera). Naar mijn mening het meest onsympathieke dier ter wereld. Het heeft een klein, dun en fragiel lichaam, zes dunne pootjes, meestal twee kleine, veer-achtige antennes waarmee zeer goed geur waargenomen kan worden. Als je denkt dat je te klein bent om invloed uit te oefenen, ga dan eens naar bed als er een mug in de slaapkamer rondvliegt. De twee vleugels worden in rust achter de rug gevouwen en het achterste paar poten is bij veel soorten langer en steekt in rust naar achteren. Dit doet een mug om eventuele aanstormende vijanden aan te ‘zien’ komen; in plaats van kijken voelt de mug de luchtwervelingen met de achterpoten en vliegt snel weg bij gevaar. Deze geniale evolutionaire ontwikkeling heeft er voor gezorgd dat muggen altijd wegvliegen zodra je handen bewegen. Voor dood en verderf moet je iets vinden wat langer en sneller is dan je lichamelijke beperkingen. Zolang men met een tv-toestel geen muggen kan doodslaan, zolang kan de tv de krant niet vervangen.

Muggen zijn niet alleen onsympathiek in gedrag maar verspreiden ook diverse ziektes (onder mens en dier). Blauwtong, Dengue, Gele koorts, West-Nijlziekte en natuurlijk de bekendste van allemaal Malaria. Jaarlijks overlijden ca. 1 miljoen mensen aan Malaria, voor het overgrote deel kinderen jonger dan 5 jaar. Hoe onsympathiek is dat? Bovendien mogen wij ons gelukkig prijzen dat geen enkele soort mug HIV verspreidt. Anders waren we waarschijnlijk al jaren aan het eind van ons latijn. Het gaat er niet zozeer om hoe ijverig je bent, maar wat het doel is van je ijver. De bij is een insect met veel overeenkomsten maar hij wordt geprezen, maar de mug kan een klap krijgen.

Muggen zijn net kleine kinderen. Je weet dat er wat mis is als je ze niet hoort. Maar eigenlijk is deze stilte een verlossing. De etter is het eindelijk gelukt en meestal volgt er een uur van rust waarin je zo snel mogelijk in slaap probeert te vallen. Het geluid wat deze bloedzuigers produceren is erbarmelijk. Het moge duidelijk zijn dat de mug moet werken aan haar imago en geluid. Een evolutionaire mutatie die het mogelijk maakt ongemerkt te rond vliegen is berustend op de evolutietheorie niet alleen logisch maar ook humaner. Want wie rustig door een storm heen slaapt ligt wakker van een mug.

Religie – deel 1.

Het is al heel lang geleden dat religie haar laatste verstandige, nobele of inspirerende woorden heeft uitgesproken, tenzij ze zijn gemuteerd in een bewonderenswaardige maar wazige vorm van humanisme. Zoals dat van Dietrich Bonhoeffer, een dappere Lutherse pastoor die door de nazi’s werd opgehangen omdat hij weigerde met hen samen te werken. Er zullen geen klassieke profeten of wijsgeren meer komen, en daarom is de godsvrucht van vandaag altijd een geechode herhaling van de godsvrucht van gisteren, en soms voorzien van zoveel toeters en bellen dat het lawaai lijkt te moeten verhullen hoe verschrikkelijk weinig ermee wordt gezegd. Echte religie is het gejammer van de verdrukte creatuur, het sentiment van een harteloze wereld, zoals zij het vernuft is van een vernuftloze toestand. Zij is het opium van het volk.

Als iemand in een grot woont en beweert dat hij visioenen heeft gezien en profetische dromen heeft gehad, laten we hem met rust tot dat blijkt dat hij zeer realistische plannen smeedt om het genoegen van de zelfmoordaanslag te gaan proeven. Als iemand verkondigt de Gezalfde des Heren te zijn, behalve grote voorraden frisdrank ook een flink arsenaal wapens aanlegt en zich ook nog eens te goed doet aan de vrouwen en dochters van zijn volgelingen, laten we het niet bij een sceptisch optrekken van de wenkbrauw (hoop ik). Maar als deze zaken onder de bescherming van een gevestigde religie worden gepredikt,worden we geacht ze kritiekloos te accepteren. Om een veelzeggend voorbeeld te noemen: de drie grote monotheïsten eren Abraham omdat hij naar een stemmetje luisterde en zijn zoon Isaak meenam voor een lange, krankzinnige, droefgeestige wandeling. En dan wordt de gril waardoor zijn moorddadige hand op het allerlaatst wordt tegengehouden, nog als goddelijke genade afgeschilderd ook. “We offeren ons intellect aan God” – Ignatius Loyola.

Zoals ik al eerder heb aangegeven ben ik niet tegen geloof. Geloof is iets individueels, iets dat je niet hoeft te delen met anderen. Religieus geloof is, juist omdat we nog steeds evoluerend wezens zijn (letterlijk en figuurlijk), niet uit te wissen. Het zal nooit uitsterven, in ieder geval niet voordat we onze angst voor de dood, de duisternis, het onbekende en elkaar hebben overwonnen. Daarom zou ik het, zelfs als ik dacht dat ik dat zou kunnen niet verbieden. Genereus van mij als atheïst? Maar zouden gelovigen net zo toegeeflijk zijn? Ik stel die vraag omdat ik echt, serieus verschil van mijn religieuze vrienden, en mijn echte, serieuze vrienden zijn eerlijk genoeg om dat toe te geven. Ik zal met alle plezier naar de doping van hun kinderen gaan, hun gotische kathedralen bewonderen (graag zelfs),’respecteren’ dat de koran, in het Arabisch, is gedicteerd aan een ongeletterde profeet, of zelfs belangstelling hebben voor de vertroosting van Wicca, het hindoeïsme en het jainisme. Dat zal ik blijven doen. Maar ik stel wel de beleefde, wederkerige voorwaarde dat zij mij, op hun beurt, met rust laten. En daartoe is religie niet in staat. Terwijl ik deze woorden typ, maken gelovigen ieder op hun eigen manier, plannen om jullie en mij op welke manier dan ook te overtuigen van hun gelijk.

Maar feit blijft dat dit soort discussies een geweldige toevoeging zijn op het leven. En ik vind het ook niet erg te bedenken dat sommige contradicties contradictoir blijven, dat de menselijke cerebrale cortex sommige problemen niet kan oplossen en sommige dingen het begrip (waarschijnlijk) voor altijd te boven gaan. Of we nou ontdekken dat God bestaat of juist niet, de ene ontdekking zou net zo verbijsterend en onbevattelijk zijn als de andere. En ik mag dan genoeg mensen hebben ontmoet die wijzer en intelligenter zijn dan ik, ik ken niemand die zo wijs of intelligent is dat hij kan beweren het daar niet mee eens te zijn.

Past het Wilhelmus bij een seculier land?

Ik heb te tekst er maar eens bijgehaald en dan schrik je toch enigszins als seculiere ‘atheïst’. In 11 vd 15 coupletten komt God voor en daar wordt hij geprezen of worden wij geacht hem te prijzen. Dit is toch op zijn minst vreemd voor een zich seculier noemende natie?Ik voel me al enige tijd niet meer verplicht met het volkslied mee te zingen. Niet omdat ik de tekst niet ken of niet trots op mijn vaderland ben (in tegendeel), maar omdat ik mijzelf niet kan vinden in deze tekst. Wij zouden ons diep moeten schamen dat ons land nog steeds opgescheept zit met dit middeleeuwse spaans christelijk monarchies propaganda lied.

10 oktober 2006: Minister van binnenlandse zaken Johan Remkes vindt dat het Nederlandse volkslied meer aandacht moet krijgen in het onderwijs. Het Wilhelmus is een bindmiddel in onze samenleving, zo zegt hij.

Het kan aan mij liggen maar ik zie deze tekst echt niet als een bindmiddel tussen christelijke, moslim, agnostische en atheïstische Nederlanders. Nederland is zelden een nationale eenheid geweest. Ik voel geen enkele betrokkenheid met bijvoorbeeld Holland, een term die nog steeds verkeerd wordt gebruikt. Naar mijn mening is het volkslied voornamelijk opgeklopt nationalisme. Valse sentimenten, waar slechts weinigen op zitten te wachten.

Natuurlijk zitten er ook positieve elementen in ons volkslied. Willem van Oranje was de eerste staatsman in Europa die voor godsdienstvrijheid pleitte. Hij was wel gelovig, maar toch zeker ook humanist. Dank zij hem groeide Nederland uit tot een land dat veilig was voor vrijdenkers. Descartes, Locke en Spinoza hadden hun geschriften niet in een ander land dan in Nederland kunnen uitbrengen in die tijd.

Tevens hebben wij het enige volkslied ter wereld is waar de naam van het “vaderland” niet genoemd wordt.
Wilhelmus van Nassouwe (Duitsland)
ben ik, van Duitsen bloed, (Duitsland)
den vaderland getrouwe (wie Holland of Nederland?)
Een Prinse van Oranje (Frankrijk)
de Koning van Hispanje (Spanje)

Je zou kunnen zeggen dat wij het meest internationale volkslied ter wereld hebben. Zo dat lucht op…chicaneren.

Update foto’s

Beetje bij beetje begint de site weer ergens op iets te lijken. Dit keer heb ik een aantal foto’s op de site gezet in het daarvoor bestemde gedeelte. Het is een selectie waar ik redelijk tevreden over ben. Maar waarom roepen mensen toch altijd dat zij er afschuwelijk uitzien, op foto’s? Waarschijnlijk om te horen dat het niet zo is. Bij deze houd ik me dus wijzelijk stil.